19 Temmuz 2021

Ex-Libris Art Promoting Intercultural Dialogue


Prof. Dr. Hasip Pektaş is interviewed by Prof. Dr. Paul Ade Silva.

 

Prof. Dr. Paul Ade Silva

Journal Academic Marketing Mysticism Online (JAMMO) Vol 12. Part 43. July 2021 Available Online at http://www.journalacademicmarketingmysticismonline.net ISSN 2146-3328 © 2011-2021 JAMMO  Issue 1 / 2021


 

Prof. Dr. Hasip Pektaş


Paul Ade Silva: Before you introduce us to when and how you first come in contact with Ex-libris Art, tell us your background and journey into becoming an Academic and a leader in higher education.

 

Hasip Pektaş: I was born in 1953 in Karaman-Ermenek. I graduated from Akşehir Primary Teacher School in 1971 and from Gazi Education Institute Art Department in 1974. Between 1987 and 2007, I worked as a faculty member at Hacettepe University Faculty of Fine Arts. I became Associate Professor in 1995 and Professor in 2001. I was the Dean of Hacettepe University Faculty of Fine Arts between 2003-2006. In 2005-2007, I served as the Director of Hacettepe Art Museum. I am still the head of Üsküdar University, Faculty of Communication, Cartoon and Animation Department. I am the Founding President of the Istanbul Ex-libris Association. I am the founding director of Selçuk Ecza Holding Istanbul Ex-libris Museum. More information you can visit my website. www.hasippektas.com

 

I got to know ex-libris when I saw the samples in the catalog that came after I participated in the ex-libris competition organized by the Sint-Niklaas Ex-libris Museum in Belgium in 1984. I learned the details through a letter sent by the editor of the competition, Luc Van den Briele. I was interested in it because it was a suitable field for my art education, it gave me the opportunity to use a free language of expression as painting and graphic design, it was new and different for me, and I have devoted myself to this field for the last 37 years. Especially after examining the Belgian Sint-Niklaas Ex-libris Museum and the samples in its collection in 1992; After seeing how far other countries have come in this field, I decided to make an effort to spread this art in our country. My biggest dream was to establish an ex-libris association, an ex-libris museum and to organize an international ex-libris competition. It all came true. I am very happy with where we are now. The fact that 25 postgraduate theses have been written on ex-libris (most of which I have been a consultant and source) so far is an indication of the interest in this field. The only thing we feel lacking is that collecting has not become widespread.

 

PAS: Give us some historical backgrounds on the development of Ex-libris Art generally in the world and particularly, in Turkey.

 

HP: Ex-libris is a tradition that started in Central Europe in the 1450s. In a period when there were manuscripts, a label with a picture and the name of the owner of the book was put on the books of statesmen or clergy of the period. This art was born out of necessity. The first ex-libris made on paper, the first real ex-libris made for the German priest Johannes Knabenberg, whose nickname was “Igler”, in 1450, depicting a hedgehog biting a flower in the meadow and on which the warning “May Hanns Igler kiss you” is written, also shows the sense of humor of that period. Of course, with the invention of the printing press, this tradition developed and became widespread.

 

Ex-libris, which became widespread with the proliferation of books since the 16th century, was also made by famous artists. It is known that Albrecht Dürer (1471-1528) made a twenty-one page ex-libris for Willibald Pirckheimer and Hektor Pömer, the famous statesman and scientist of the time, until 1525. Albrecht Dürer painted grapes and wine inside the horn, which is a symbol of fertility, in the heraldry he made with woodcut technique for his friend Willibald Pirckheimer. Albrecht Dürer also used the inscription "SIBI ET AMICIS" meaning "for himself and his friends" in this ex-libri of the generous Pirckheimer; so that Pirckheimer's friends could also benefit from these books. The Latin word "LIBER" in front of the name means "Willibald's books". Later, the word Ex Libris was used instead of Liber.

 

Ex-libris, which differs according to various tendencies and social environment, was made for monasteries, churches, priests, princes and wealthy families with very important libraries in 17th century Germany. While some book owners stuck these small leaves with their names on their books, some just used them as emblems. Especially a group of book owners in Southern Europe had glyphs, signs and emblems called "supra libros" made by pressing on leather-covered book covers.

 

Ex-libris contained more emblems from its emergence to the first half of the 17th century. From the Middle Ages, weapons, armor, and shields had distinctive markings that allowed the cavalry hidden inside to be recognized even from afar. These weapons and materials were accepted among the cultured people of the library as a sign of ownership or a pennant that more quickly identified the owner of the book. There was no need for an inscription to indicate the person's name. This can be attributed to the reason for the preference for rigging-themed ex-libris at that time.

 

There were many motifs in ex-libris until the 20th century. emblems were the most used motifs until the 19th century. On top of these, a maxim or password is added alongside the owner's name. In the 15th century ex-libris, the influence of Gothic style writings can be seen. In the 16th century, under the influence of the Renaissance, the surrounding of the emblems was decorated with architectural patterns and frames. In addition, typographic and portrait-oriented ex-libris have also emerged.

 

The influence of the Baroque period was seen in the 17th century ex-libris. Paintings were made on religious and erotic subjects, descriptions and analogies began to be used more. While only architectural figures were used before, little angel drawings, figures and flowers from nature started to be used with the influence of the Italian style. In addition to the "emblem of nobility", in which the profession of the person giving the order is easily understood, there was also an attitude suitable for the understanding of life.

 

From the 18th century onwards, nature and interior descriptions were oriented, and these places were sometimes depicted as fantastic items, sometimes as images from the library where the book was located. Some of the ex-libris of this period were decorated with seashells and spiral flower braids in accordance with the artistic understanding of that day.

 

The existence of books was strengthened with the industrial revolution in the 19th century, and the foundations of scientific, economic development and intellectual change were laid with the invention of fast printing technology. Not only private libraries were developed, but large libraries were also established. An unprecedented number of books began to be produced. With the increase in book printing, simple seals, stamps and ex-libris have begun to be used in a narrower sense, instead of the designs specific to each book and book owner. However, despite everything, different trends and original studies that vary according to the social environment have always been seen.

 

At the end of the 19th century, there was a new revival in the art of ex-libris, and even mass-oriented studies were carried out. In this period, ex-libris collection was discovered and became widespread. Antique dealer Heinrich Lempertz from Cologne can be cited as the pioneer of this field. Lempertz published the ex-libris he collected in 1850 in a book called "Illustrated Books on the History of the Book Trade, Arts and Professions". In those years, interest in old German art and the works of the "Heraldic Exlibris" (Heraldic Emblem), which was about to be forgotten, increased again. Ex-libris, which is no longer made with the idea of ​​sticking it on books, but also started to be used as objects of accumulation and exchange, has become independent as an original graphic work, rather than a book-specific sign. Theoretical research on this subject began, books and magazines were published, and associations where collectors gathered were established. The first collectors' association called "Ex-libris Society" was established in London. Ex-libris associations established in Germany in 1891, in France in 1894, in Switzerland and Italy in 1908, and in Belgium in 1918, have provided important developments for ex-libris with their printed books, educational bulletins and documents. Over time, these associations multiplied, they published magazines, address lists, and organized competitions so that their members could exchange ex-libris beyond the borders of the country.

 

In 1900, many artists turned to new searches and provided the reflection of the styles and approaches of applied arts on ex-libris. These German artists of the new style, also called "Jugendsilkünstler"; Max Klinger (1857-1920), Max Liebermann (1847-1935), Emil Orlik (1870-1932), Franz Marc (1880-1916), Gustav Klimt (1862-1918), Franz von Stuck 1863-1928), Fritz Privates (1868-1940), Julius Diez (1870-1957), Mathilde Ade (1877-1953) and Willi Geiger (1878-1971) may also be added. Important names of painting art also made ex-libris studies. The first ones that come to mind are Edvard Munch (1863-1944), Kaethe Kolwitz (1867-1945), Emil Nolde (1867-1956), Paul Klee (1879-1940), Pablo Picasso (1881-1973), Karl Schmidt - Rottluff (1884) -1976), Oscar Kokoschka (1888-1980) and Frans Masereel (1889-1972).

 

In the field of ex-libris, museology has also developed over time. Frederikshavn in Denmark, Gutenberg in Germany, Sint Niklaas in Belgium, Moscow in Russia, Mediterraneo in Italy, Shanghai Fuxihanzhai in China, Nancy Library in France, Ex-libris Center in Bulgaria and Odessa Lewych in Ukraine are the most important ex-libris museums. Frederikshavn Ex-libris Museum has more than 1 million collections.

 

In Turkey, the first ex-libris association was established in 1997. Founded in Ankara as the “Ankara Ex-libris Association”, the association has been continuing its activities in Istanbul since 2008 as the Istanbul Ex-libris Association. Our membership has exceeded 100. Our association has a good website. http://www.aed.org.tr You can find all information about ex-libris on this site. The sale of the ex-libris book is also done on the association's website. Also edited by Prof. Dr. Hatice Öz Pektaş, we have an international peer-reviewed online journal named "EXLIBRIST" http://exlibrist.net You can find many articles on ex-libris in the magazine.

 

Our association organized 4 international ex-libris competitions in 2003, 2007, 2010 and 2018 with the support of institutions and individuals. Organized the 33rd FISAE International Ex-libris Congress in 2010. The competition exhibitions toured Turkey's 15 big cities, and served as a kind of school especially for students studying art. In this way, the number of those who love exlibris has increased. Turkey's participation in the CGD (Computer Aided Design) ex-libris competitions held in Belgium in 2005 and 2007 was close to 50%. Turkey won the first prize in both competitions. In the "Student Ex-libris Competition" held in Russia, Turkey received the first prize in the CGD branch three times in a row.

 

Museums are cultural institutions that transfer their values ​​to future generations. The mission of modern museology is to educate society and ensure its social and cultural development. As an association, we have made an effort on museums that fuel curiosity and contribute to social development. Although it was quite troublesome, we finally got a permanent ex-libris museum. I had two misfortunes regarding the ex-libris museum. The first museum was opened in 2008 by the founder of the IMOGA Graphic Arts Museum, Prof. Dr. Süleyman Saim Tekcan. We established it at IMOGA with his patronage. But then we were removed from there for an unknown reason. The ex-libris collection has been waiting in my office for years. Then, with the support of my two art-related rectors, we tried to establish it at Işık University. prof. Dr. Nafiye Güneç Kıyak and Prof. Dr. Şirin Tekinay gave serious support in this regard. But they resigned from their duties before they could gain the official museum ID, which was approved by the Ministry of Culture. However, we wanted it to be approved by the Ministry of Culture, just like the Hacettepe Art Museum I established at Hacettepe University. But the administration at that time remained indifferent. And they dropped me out of the university for a reason I don't understand. We did not know what the future of this collection, which belongs to the association, would be, so we took it out of the university. Unfortunately, the university just took me to court.

 

They want the ex-libris back. However, this collection was put there on the condition that it be a museum approved by the Ministry of Culture. I do not know when the court will conclude, but two years ago, we established the Istanbul Ex-libris Museum in Altunizade, Istanbul, under the auspices of art-loving Selçuk Ecza Holding. Last year, we got the approval of the Ministry of Culture. We will make a grand opening at the end of the pandemic process. This was my biggest goal. The Istanbul Ex-libris Museum has been added as the tenth among the nine Ex-libris Museums in the world.

 

A section from the Istanbul Ex-libris Museum

 


PAS: What are the characteristics and functions of the Ex-libris Art form and how is it different from or similar to other art forms?

 

HP: Ex-libris are small-sized original prints on which their names and pictures on various subjects are pasted by book lovers on the inside cover of their books. The book introduces the owner, glorifies them, and warns the borrower to return the book. Ex-libris is usually made in line with the interest of the person on whose behalf the ex-libris is made. Just as people hang the picture they like on their wall, they paste an ex-libris on the subject of their interest in their book. Ex-libris is made with aesthetic concerns. All the possibilities of art are also used in these small works. Anyone can make ex-libris for themselves, but ones made by those who have received art education have a high chance of staying in the future.

 

Ex-libris carries several functions. Its main function is to describe the owner of the book and warn the borrower to return it. It is a kind of property sign. Another function is its use as an important object of exchange between artists and collectors. And of course, its third function is to enrich our souls as a work of art. No matter what period you look at or what function you talk about, ex-libris has given its owner a privilege, a power and an influence. People who have ex-libris in their books were happy to have a special work designed for them, and they saw themselves as privileged from other book collectors. Those who have an ex-libris collection, on the other hand, showed their wealth with these artifacts, which have cultural and historical characteristics of the period they were made, and increased their prestige by sharing them.

 

Its difference from other art forms is that it is small in size and must be reproduced. Since it will be pasted on the book, the picture area should not be larger than 13 cm and should be reproduced and numbered just like in the printmaking tradition so that it can be pasted on different books. Replication is of course also necessary to be able to exchange. In addition to traditional printing techniques such as engraving, wood printing, linoleum printing, lithography, screen printing, offset, photography and computer are used to reproduce ex-libris. Technical and aesthetic competence are indispensable requirements for a design. However, it is not enough for the designer to be technically proficient, the essential thing is to develop their aesthetic taste and to attain the competence to ensure color and form harmony. In case of insufficiency of one, ex-libris cannot stay for the future. Opportunities provided by technical diversity can provide a richness and originality opportunity in artistic expression.



Hasip Pektaş, C3+C4, (10x8), 1995




Hasip Pektaş, CGD, (11x8), 2004



PAS: Discuss how Ex-libris transformed from being bookplate to art.

 

HP: Ex-libris are made to order on behalf of the living person or institution and reflect their characteristics. When the creation process is examined, it is seen that all the possibilities of the art of painting are used. Looking at its functional side, it can be considered as a graphic design product.

Whatever technique is used, the ex-libris is designed with artistic concerns. Its survival into the future depends on its color and form relationship, its originality, technical and aesthetic competence, and harmony in painting and writing. In these small designs, adding the word ex-libris and the owner's name is a design problem in itself. If the text used is not in the right place and in the appropriate size, it will be disturbing and affect the ex-libris negatively. Therefore, it is necessary to try hard, to place the text after finding the appropriate area. The text should neither be too small to be read nor large enough to steal a role.

 

Artists or designers make ex-libris either by order or as a gift to the person they see fit. If it is made by order, detailed information is obtained and alternative drafts are created in line with this information. The favorite draft is put into practice and reproduced in a certain number with the desired technique. In ex-libris made out of order, the design is realized after good observation and research. In any case, the taste of the ex-libris owner must be taken into account. The code of the technique, the number of editions (like 2/50. The number on the left shows the number of editions, the number on the right shows how many copies were printed ), the name or signature of the artist and the year of production should be written in pencil under the duplicated ex-libris. Knowing the number of prints makes ex-libris valuable. Photocopies, drawings and drafts are not accepted as ex-libris.

 

PAS: Discuss Ex-libris Art in terms of graphic art.

 

HP: No designer is completely free when producing. First of all, they have the concern of influencing and persuading their target audience. They have limitations. When promoting a product or service, they should be clear and use correct expressions. While doing these, of course, they will have aesthetic concerns; but it is a must that it be perceived, understood and put into action. The optional work of the designer does not prevent them from creating creative products. But they don't have the luxury of saying "I did it, it's okay even if you don't understand" or "make a little effort and understand". The person who designs the ex-libris is completely free in the design process or in the form of expression, but has to consider the wishes of the orderer in the selection of the subject. This also imposes a restriction. But if it's not done with aesthetic concerns, it has no chance to stay in the future.

 

PAS: Explain the connection between eroticism and Ex- libris art.

 

HP: Erotic is used for anything related to liking the opposite sex. Erotic, with another definition; means the power that the loved "object" has over the lover.

Throughout history, artists have used erotic images as a way of expressing the contrasts that form the basis of life, in short, the individual and the universe, woman and man, soul and existence, light and darkness, life and death. Some artists have used eroticism to illustrate human behavior.

Erotic art tells how the artist sees the universe, love and passion, and how they react to human behavior. Erotic paintings represent a lost period in our history as the subject of jokes and banter for a long time. Today, many still believe that sex is a very private subject in books. On one hand, eroticism is a valuable link between humanity and holiness. Every erotic picture is a challenge. The keyhole is not enough to spy, it is necessary to open doors, share experiences. Today, as in many other branches of art, the art of ex-libris, with its diversity in subject and reproduction techniques, gives countless artists the opportunity to express themselves freely.

 

It is also known that ex-libris with special themes were ordered for erotic books. Often, such an indication is not required, although some book owners' names are prefixed with "ex eroticis".

Erotic ex-libris is easily recognized; The illustration is created on an erotic element, which often implies people's feelings, stimulates men and women, describes quite different erotic excitements and sexual pleasures. Perhaps that is why it is the most requested ex-libris subject by collectors.

Erotic book collectors are keen on beautiful erotic illustrations. An erotic ex-libris placed in an erotic book or such collection gives it a little more personality.

Eroticism begins with the female form. A beautiful reclining female body is enough for a first touch and a desire to approach. It is always possible to see the reflections of the interest in eroticism on exlibris.

 

PAS: What major insights can you share with us on the cultural heritage and development of the art of bookplates in the late twentieth century to the beginning of the 21st Century?

 

HP: As in all works of art, it is possible to see cultural and historical features of the period in which they were made. Ex-libris was originally designed for a functional purpose, but over time it fulfilled different functions. Ex-libris has turned into an art type with its own principles, rules and techniques in the 21st century. Ex-libris are not only stuck on books as a sign of ownership, but they have become objects that are meticulously collected by their enthusiasts, used as objects of exchange, and of course, enriching our lives as a work of art. Its small size does not cause low interest. Rather, they are art objects that can be purchased more easily. They are numbered original printmaking works.

 

PAS: Are there national differences in the production and practices of the Ex-libris Art, for example if we were to compare the Ex-libris art originating in Turkey to that coming from Ukraine, Slovenia, Lithuania, Russia or Italy or Holland, would we be confronted with major differences in styles and topics or are they all similar in style and scope?

 

HP: There are national differences in ex-libris design and applications. Because it is natural for the designer to reflect the culture he lives in and to choose his subjects from his own culture. While a Turkish ex-libris artist will successfully reflect the subject of Karagöz Hacivat, a Finnish artist will of course successfully design the subject about Vikings. The success of the ex-libris is directly proportional to the competence of the artist. An artist with a good art education makes more successful designs than an amateur. For example, the fact that there are very famous ex-libris artists in Russia, Bulgaria and Ukraine is because they received a serious education in drawing and art. The high interest in art also increases the demand and feeds the artist. The ex-libris made by a person who knows the ex-libris culture well, sees many examples, designs a lot and has experience in typography is, of course, different from that of beginnersit is sought after. In addition, in countries that have had this culture long ago, for example, in the country of children who grew up seeing it in their family's library, there is a greater interest in ex-libris. Especially if the interest in the book is high, the interest in the ex-libris will also be high.

 

Master artists do not imitate someone else's style. They shouldn't. Their future depends on the originality of their designs and their technical competence. Being preferred by collectors and getting lots of orders depends on the success of the artist.

 

It is not enough for ex-libris to become widespread in our country and to be taught as a course in 6 universities today. Just like European countries, like Russia, Japan, it is very important to train master artists who do this job as a profession and to make quality ex-libris. Our shortcoming is that there are few of our artists who are sought after with their original works.

 

PAS: In what ways does Ex-libris art promote intercultural dialogue?

 

HP: I think no work of art is as convenient to exchange and share as ex-libris. You can easily send some of the extra ex-libris you have to another artist or collector whose works you like, by mail, and create an opportunity for them to get to know you and you to get to know them. This communication can also bring new friendships and companionships. You can get to know the art style, artist and technical richness of that country with the ex-libris you receive from an artist of another country. The subject that the ex-libris bears can provide you with information about the person on whose behalf the ex-libris was made.

 

 

BIBLIOGRAPHY

 

Blum, G. (1992). The Art of Ex-Libris-Erotique – French. Gazette Des Beaux-Arts. 119(1476), pp.26. ISSN: 0016-5530 Publisher: Gazette Beaux-Arts, 140 Faubourg Saint-Honore, 75008 Paris, France.

 

(2011). Ex Libris: The Art of Bookplates. Apollo-The International Magazine for Collectors. 173 (585), p.189. ISSN: 0003-6536. Publisher: Apollo Magazine Ltd, 20 Theobald's Rd, London WC1X 8PF, England.

 

Heller, S. (2011). Ex Libris: The Art of Bookplates. New York Times Book Review., p.9.

ISSN: 0028-7806. Publisher: New York Times, 620 8th Ave, New York, NY 10018 USA.

 

Janulis, V., Nekrasius, J. Ex-Libris As The Cultural Heritage and The Development of The Art of Bookplates In: Cacka, M; Ilisko, D; Slahova, A. Shiauliai (20th Century - the beginning of the 21st Century) ed. Person, Color, Nature, Music: Scientific Materials of 9th International Conference. Daugavpils, Latvia, 2016, pp.52-69

 

Meyernoirel, G. (1990). The Ex-Libris - History, Art, Technique - French by M. Preaud. Revue De L Art. (89), p.84. ISSN: 0035-1326. Publisher: Editions C N R S, 20/22 Rue St. Amand, 75015 Paris, France.

 

Nazyrova, M. (2020). Graphics by Konstantin Somov. Experiment-A Journal of Russian Culture. 26(1), pp.112-138. DOI: 10.1163/2211730X-12340007. 

 

Pektaş, H. (2017). Ekslibris. İstanbul Ekslibris Derneği Yayınları, ISBN: 978-605-614 89-3-4

 

Ring, R. J. (2011). Ex Libris: The Art of Bookplates. College & Research Libraries.72(6), pp.607-608. DOI: 10.5860/0720607.

 

Romanenkova, J., Bratus, I., Kuzmenko, H. (2021). Ukrainian Ex Libris at the End of the 20th Century and the Beginning of the 21st Century as an Instrument of the Intercultural Dialogue.

Agathos-An International Review of The Humanities and Social Sciences

12(1), pp.125-136.

 

2019. Rukopysna Ta Knyzhkova Spadshchyna Ukrainy. Manuscript and Book Heritage of Ukraine. (23), pp.268-313. DOI: 10.15407/rksu.23.268

 

Sonina, E. S., Lysenko, O. A. (2020). Gustav Mootse's Works In: The Periodicals of St Petersburg In The Early 20th Century. Baltic Journal of Art History. 19, pp.197-226. DOI: 10.12697/BJAH.2020.19.08. 

 

Storchai, O. V. (1957). Geniuses of Ukrainian Arts: Olena Kulchytska's Letters to Stefan Taranushenko 

 

18 Temmuz 2021

Hasip Pektaş ile “Kültürlerarası Diyalogda Ekslibris Sanatı” 

Söyleşi: Prof. Dr. Paul Ade Silva
Journal Academic Marketing Mysticism Online (JAMMO) Vol 12. Part 43. 2021 


PAS: Ekslibris sanatı ile ilk ne zaman ve nasıl tanıştığınızı bize tanıtmadan önce, geçmişinizi ve bir Akademisyen ve yüksek öğrenimde lider olma yolculuğunuzu anlatın. 

HP: 1953'de Karaman-Ermenek’de doğdum. 1971'de Akşehir İlköğretmen Okulu'ndan, 1974'de Gazi Eğitim Enstitüsü Resim Bölümü'nden mezun oldum. 1987-2007 yıllarında Hacettepe Ünv. Güzel Sanatlar Fakültesi’nde öğretim üyesi olarak çalıştım. 1995'de Doçent, 2001'de Profesör oldum. 2003-2006 yıllarında HÜ GSF Dekanlığı yaptım. 2005-2007 yıllarında Hacettepe Sanat Müzesi Müdürlüğü görevini yürüttüm. Halen Üsküdar Üniversitesi, İletişim Fakültesi, Çizgi Film ve Animasyon Bölümü başkanıyım. İstanbul Ekslibris Derneği Kurucu başkanıyım. Selçuk Ecza Holding İstanbul Ekslibris Müzesi’nin kurucu müdürüyüm. Daha geniş bilgi web sitemde vardır. www.hasippektas.com 

Ekslibrisi, 1984 yılında Belçika’da Sint-Niklaas Ekslibris Müzesi’nin organize ettiği ekslibris yarışmasına katıldıktan sonra gelen katalogdaki örnekleri görünce tanıdım. Yarışmayı düzenleyen editör Luc Van den Briele’nin gönderdiği mektupla da ayrıntıları öğrendim. Aldığım sanat eğitimine uygun bir alan olması, resim ve grafik tasarım olarak özgür bir anlatım dili kullanmaya fırsat vermesi, benim için yeni ve farklı olması nedeniyle ilgi duydum ve son 37 yıldır da kendimi bu alana adadım. Özellikle 1992 yılında Belçika Sint-Niklaas Ekslibris Müzesi’ni ve koleksiyonundaki örnekleri inceledikten; diğer ülkelerin bu alanda ne kadar çok yol aldığını gördükten sonra bu sanatın ülkemizde de yaygınlaşması için çaba göstermeye karar verdim. En büyük hayalim bir ekslibris derneği, bir ekslibris müzesi kurmak ve uluslararası bir ekslibris yarışması organize etmekti. Hepsi gerçeleşti. Şu an geldiğimiz noktadan büyük mutluluk duyuyorum. Bugüne kadar ekslibris konusunda (çoğuna danışmanlık ve kaynaklık ettiğim) 25 adet lisansüstü tezin yapılmış olması bu alana ilginin göstergesidir. Eksikliğini hissettiğimiz tek şey koleksiyonculuğun yaygınlaşmamış olmasıdır. 

PAS: Ekslibris sanatının genel olarak dünyada ve özellikle Türkiye'deki gelişimi hakkında bize bazı tarihsel arka planlar verin. 

HP: Ekslibris 1450’lerde Orta Avrupa’da başlamış bir gelenektir. El yazması kitapların olduğu bir u, dönemin devlet adamlarına veya din adamlarının kitaplarına, üzerinde resim ve kitap sahibinin isminin olduğu bir etiket konulmuştur. Bu sanat ihtiyaçtan doğmuştur. İlk kağıt üzerine yapılmış ekslibris, 1450 yıllarında takma adı “Igler” olan Alman papaz Johannes Knabenberg için yapılan, çayırdaki çiçeği ısıran bir kirpinin resimlendiği ve üzerinde “Hanns Igler öpsün sizi” uyarısının yazıldığı gerçek anlamdaki ilk ekslibris de o dönemin mizah anlayışı görülmektedir. Elbette matbaanın icadı ile birlikte bu gelenek gelişmiş ve yaygınlaşmıştır. 

16. yüzyıldan itibaren kitapların çoğalmasıyla yaygınlaşan ekslibrisler, ünlü sanatçılar tarafından da yapılmıştır. Albrecht Dürer'in (1471-1528), 1525 yılına kadar zamanın ünlü devlet ve bilim adamı Willibald Pirckheimer ve Hektor Pömer için yirmi bir sayfa ekslibris yaptığı bilinmektedir. Albrecht Dürer, arkadaşı Willibald Pirckheimer için ağaç baskı tekniği ile yaptığı hanedan armasında bereket sembolü olan boynuz içinde üzüm ve şarap resimlemiştir. Albrecht Dürer, çömert biri olan Pirckheimer’in bu ekslibrisinde “kendisi ve arkadaşları için” anlamına gelen “SIBI ET AMICIS” yazısını da kullanmış; böylece bu kitaplardan Pirckheimer’in arkadaşlarının da yararlanabileceğini ifade etmiştir. İsmin önündeki Latince “LIBER” sözcüğü ise “Willibald’ın kitapları” anlamına gelmektedir. Liber yerine daha sonraları Ex Libris sözcüğü kullanılmaya başlanmıştır. 

Çeşitli eğilimlere ve sosyal çevreye göre de farklılıklar gösteren ekslibrisler, 17. yüzyıl Almanya'sında çok önemli kitaplıklara sahip manastırlar, kiliseler, papazlar, prensler ve zengin aileler için yapılmıştır. Bazı kitap sahipleri, üzerinde isimlerinin yer aldığı bu küçük yaprakları kitaplarına yapıştırken, bazıları sadece arma olarak kullanmışlardır. Özellikle Güney Avrupa'daki bir grup kitap sahibi, "supra libros" denilen ve deri kaplı kitap kapaklarının üzerine presle yapılan kabartmalar, işaretler ve armalar yaptırmışlardır. 

Ekslibrisler , ortaya çıkışından 17. yüzyılın ilk yarısına kadar daha çok arma teması içermekteydi. Orta Çağ'dan itibaren silah, zırh ve kalkanlarda, içinde gizlediği süvarinin uzaktan bile tanınmasına izin verecek şekilde ayırt edici işaretler bulunurdu. Bu silahlar ve malzemeler, kitaplık sahibi kültürlü insanlar arasında bir sahiplik işareti ya da kitap sahibini daha çabuk tanıtan bir flama olarak kabul görmüştü. Kişinin ismini belirtecek bir yazıya da ihtiyaç duyulmuyordu. O dönemde arma temalı ekslibrislere yönelinmesinin nedeni buna bağlanabilir. 

Ekslibrislerde 20. yüzyıla kadar pek çok motif yer almıştır. Armalar, 19. yüzyıla kadar en çok kullanılan motifler olmuştur. Bunların üzerine sahibinin adı yanında bir özdeyiş veya parola da eklenmiştir. 15. yüzyıl ekslibrislerinde Gotik tarzdaki yazıların etkisi görülür. 16. yüzyılda ise Rönesans'ın etkisiyle armaların çevresi mimari örgeler ve çerçevelerle süslenmiştir. Bunun yanında tipografik ve portreye yönelik ekslibrisler de ortaya çıkmıştır. 

17. yüzyıl ekslibrislerinde Barok dönemin etkisi görülmüştür. Dini ve erotik konularda resimler yapılmış, betimlemeler ve bezemeler daha çok kullanılmaya başlanmıştır. Önceleri sadece mimari figürler kullanılırken zamanla İtalyan üslubunun etkisiyle küçük melek resimleri, figürler ve doğadan çiçekler kullanılmaya başlanmıştır. Sipariş veren kişinin mesleğinin kolayca anlaşıldığı “soyluluk arması” yanında yaşam anlayışına uygun bir tavır da yer almıştır. 

18. yüzyıldan itibaren ise doğa ve iç mekan betimlemelerine yönelinmiş, bu mekanlar bazen fantastik öğeler, bazen kitabın bulunduğu kitaplıktan görüntüler şeklinde resimlenmiştir. Bu dönemin ekslibrislerinin bir kısmını, o günün sanat anlayışına uygun olarak, deniz kabukları ve sarmal çiçek örgeleri süslemiştir. 

19. yüzyılda endüstri devrimiyle kitabın varlığı güçlenmiş, hızlı baskı teknolojisinin bulunmasıyla bilimsel, ekonomik gelişmenin, entellektüel değişmenin temelleri atılmıştır. Sadece özel kitaplıklar gelişmemiş, büyük kütüphaneler de kurulmuştur. Artık görülmemiş sayıda kitap üretilmeye başlanmıştır. Kitap basımının artmasıyla birlikte her kitaba ve kitap sahibine özgü tasarımlar yerine daha dar anlamda, basit mühürler, damgalar, ekslibris olarak kullanılmaya başlanmıştır. Fakat herşeye karşın, sosyal çevreye göre değişim gösteren farklı eğilimler, özgün çalışmalar hep görülmüştür. 

19. yüzyılın sonlarında ise ekslibris sanatında yeni bir canlanma yaşanmış, hatta kitlelere yönelik çalışmalar yapılmıştır. Bu dönemde ekslibris koleksiyonculuğu keşfedilmiş ve yaygınlaşmıştır. Bu alanın öncüsü olarak Köln'lü antikacı Heinrich Lempertz gösterilebilir. Lempertz, 1850 yıllarında topladığı ekslibrisleri "Kitap Ticaretinin Tarihi İle İlgili Resimli Kitaplar, Sanatlar ve Meslekler" isimli bir kitapta yayımlamıştır. O yıllarda eski Alman sanatına ve unutulmak üzere olan "Heraldic Ekslibris" (Hanedan Arması) çalışmalarına ilgi tekrar artmıştır. Artık sadece kitaplara yapıştırmak düşüncesiyle yapılmayıp, biriktirme ve değiştirme objeleri olarak da kullanılmaya başlanan ekslibrisler, kitaba özgü bir işaret olmaktan çıkıp, özgün bir grafik çalışma olarak bağımsızlaşmıştır. Bu konuda kuramsal araştırmalar yapılmaya, kitap ve dergiler yayımlanmaya ve koleksiyoncularının toplandığı dernekler kurulmaya başlanmıştır. Londra'da "Ekslibris Topluluğu" adında ilk koleksiyoncular derneği kurulmuştur. 1891'de Almanya'da, 1894'de Fransa'da, 1908'de İsviçre ve İtalya'da, 1918'de ise Belçika'da kurulan ekslibris dernekleri, basılmış kitaplarıyla, eğitici bülten ve belgeleriyle ekslibris için önemli gelişmeler sağlamışlardır. Zamanla bu dernekler çoğalmış, üyelerinin ülke sınırlarını aşacak boyutta ekslibris değişiminde bulunabilmeleri için dergiler, adres listeleri yayımlamışlar, yarışmalar düzenlemişlerdir. 

1900 yıllarında birçok sanatçı, yeni arayışlara yönelmiş, uygulamalı sanatların üslup ve yaklaşımlarının ekslibrislere de yansımasını sağlamışlardır. "Jugendstilkünstler" de denilen yeni stilin bu Alman sanatçıları; Max Klinger (1857-1920), Max Liebermann (1847-1935), Emil Orlik (1870-1932), Franz Marc (1880-1916)’a Gustav Klimt (1862-1918), Franz von Stuck 1863-1928), Fritz Erler (1868-1940), Julius Diez (1870-1957), Mathilde Ade (1877-1953) ve Willi Geiger (1878-1971)’de eklenebilir. Resim sanatının önemli isimleri, aynı zamanda ekslibris çalışmaları da yapmışlardır. Bunlardan ilk akla gelenler Edvard Munch (1863-1944), Kaethe Kolwitz (1867-1945), Emil Nolde (1867-1956), Paul Klee (1879-1940), Pablo Picasso (1881-1973), Karl Schmidt - Rottluff (1884-1976), Oscar Kokoschka (1888-1980) ve Frans Masereel (1889-1972)’dir. 

Ekslibris alanında zamanla müzecilik de gelişmiştir. Danimarka’da Frederikshavn, Almanya’da Gutenberg, Belçika’da Sint Niklaas, Rusya’da Moskova, İtalya’da Mediterraneo, Çin’de Shanghai Fuxihanzhai, Fransa’da Nancy Kütüphanesi, Bulgaristan’da Ekslibris Merkezi ve Ukrayna’da Odessa Lewych müzeleri en önemli ekslibris müzeleridir. Frederikshavn Ekslibris Müzesi’nin 1 milyondan fazla koleksiyonu vardır. 

Türkiye’ye de ise ilk ekslibris derneği 1997 yılında kurulmuştur. Ankara’da “Ankara Ekslibris Derneği”ni olarak kurulan dernek, 2008 yılından bu yana etkinliklerine İstanbul Ekslibris Derneği olarak İstanbul’da devam etmektedir. Üye sayımız 100’ü geçmiştir. Derneğimizin iyi bir web sitesi vardır. http://www.aed.org.tr Bu sitede eksliris konusunda bütün bilgileri bulabilirsiniz. Ekslibris kitabının satışı da dernek web sitesi üzerinden yapılmaktadır. Ayrıca editörlüğünü Prof. Dr. Hatice Öz Pektaş’ın yaptığı “EXLIBRIST” isimli bir uluslararası hakemli online bir dergimiz vardır. http://exlibrist.net Dergide ekslibris konusunda çok sayıda makale bulabilirsiniz. 

Derneğimiz kurum ve kişilerden aldığı desteklerle 2003, 2007, 2010 ve 2018’de 4 uluslararası ekslibris yarışması düzenlemiştir. 2010 yılında 33. FISAE Uluslararası Ekslibris Kongresi’ni organize etmiştir. Yarışma sergileri, Türkiye’nin 15 büyük kentini dolaşmış, özellikle sanat eğitimi alan öğrenciler için bir çeşit okulu işlevini görmüştür. Bu sayede ekslibrise gönül verenlerin sayısı artmıştır. 2005 ve 2007 yıllarında Belçika’da yapılan CGD (Bilgisayar Destekli Tasarım) ekslibris yarışmalarındaki Türkiye’nin katılımı %50’ye yakın olmuştur. İki yarışmada da birincilik ödülünü Türkiye almıştır. Rusya’da yapılan “Öğrenci Ekslibrisleri Yarışması”nda da CGD dalındaki birincilik ödüllerini üst üste üç defa Türkiye almıştır. 

Müzeler, barındırdığı değerlerini gelecek kuşaklara aktaran kültürel kuruluşlardır. Modern müzeciliğin misyonu, toplumu eğitmek, sosyal ve kültürel açıdan gelişmesini sağlamaktır. Merakı körükleyen, toplumsal gelişime katkı sağlayan müzeler konusunda dernek olarak çaba gösterdik. Oldukça zahmetli olsa da nihayet kalıcı bir ekslibris müzesine kavuştuk. Ekslibris müzesi konusunda iki talihsizlik yaşadım. İlk müzeyi 2008’de İMOGA Grafik Sanatlar Müzesi kurucusu olan Prof. Dr. Süleyman Saim Tekcan’ın himayesiyle İMOGA’da kurduk. Fakat daha sonra bilmediğim bir nedenle oradan çıkarıldık. Ekslibris koleksiyonu yıllarca ofisimde bekledi. Sonra sanata ilgili iki rektörümün desteğiyle Işık Üniversitesi’nde kurmayı denedik. Prof. Dr. Nafiye Güneç Kıyak ve Prof. Dr. Şirin Tekinay bu konuda ciddi destek verdiler. Ama Kültür Bakanlığı’nın onayını almış resmi müze kimliğini kazanamadan görevlerinden ayrıldılar. Oysa tıpkı Hacettepe Üniversitesi’nde kurduğun Hacettepe Sanat Müzesi gibi Kültür Bakanlığı onaylı olmasını istiyorduk. Ama o zamanki yönetim ilgisiz kaldı. Ve nedenini anlamadığım bir şekilde beni üniversiteden ayırdılar. Derneğe ait olan bu koleksiyonun geleceğinin ne olacağını bilemediğimiz için üniversiteden çıkardık. Malesef şu anda üniversite beni mahkemeye verdi. Ekslibrisleri geri istiyor. Oysa bu koleksiyon Kültür Bakanlığı onaylı bir müze olması koşuluyla oraya konmuştu. Mahkeme ne zaman sonuçlanır bilmiyorum ama iki yıl önce sanatsever Selçuk Ecza Holding himayesinde İstanbul Altunizade’de İstanbul Ekslibris Müzesi’ni kurduk. Geçen yıl Kültür Bakanlığı onayını da aldık. Pandemi süreci bitiminde görkemli bir açılış yapacağız. Bu benim en büyük hedefimdi. Dünyadaki dokuz Ekslibris Müzesi’ne onuncu olarak İstanbul Ekslibris Müzesi eklenmiş oldu.








    İstanbul Ekslibris 
    Müzesi’nden 
    bir bölüm 


PAS: Ekslibris Sanat formunun özellikleri ve işlevleri nelerdir ve diğer sanat formlarından farkı veya benzerliği nedir? 

HP: Ekslibris, kitapseverlerin kitaplarının iç kapağına yapıştırdıkları üzerinde adlarının ve değişik konularda resimlerin yer aldığı küçük boyutlu özgün baskıresimlerdir. Kitap sahibini tanıtır, onu yüceltir ve kitabı ödünç alan kişiyi geri getirmesi konusunda uyarır. Ekslibris genelde adına ekslibris yapılan kişinin ilgisi doğrultusunda yapılır. Nasıl ki insanlar beğendiği resmi duvarına asarsa, kitabına da ilgi duyduğu konudaki ekslibrisi yapıştırır. Ekslibris estetik kaygılarla yapılır. Sanatın bütün olanakları bu küçük çalışmalarda da kullanılır. Herkes kendisine ekslibris yapabilir ama sanat eğitimi alanlar tarafından yapılanların geleceğe kalma şansını yüksektir. 

Ekslibris birkaç işlevi birden üzerinde taşımaktadır. Asıl işlevi kitap sahibini betimlemesi ve kitabı ödünç alan kişiyi geri getirmesi konusunda uyarmasıdır. Bir tür mülkiyet işareti olmasıdır. Bir diğer işlevi ise sanatçılar ve koleksiyoncular arasında önemli bir değiş tokuş objesi olarak kullanılmasıdır. Ve elbette bir sanat eseri olarak bulunduğu mekanlarda ruhumuzu zenginleştirmesi üçüncü işlevidir. Hangi dönemden bakarsanız bakın veya hangi işlevinden söz ederseniz edin ekslibris, sahibine bir ayrıcalık kazandırmış, bir güç, bir nüfuz sağlamıştır. Kitaplarında ekslibris olan kişiler kendi adına özel bir eser tasarlanmış olunmasının mutluluğunu duymuşlar, kendilerini diğer kitap koleksiyoncularından ayrıcalıklı görmüşlerdir. Bir ekslibris koleksiyonuna sahip olanlar ise yapıldığı döneme ait kültürel, tarihsel özellikler taşıyan bu eserler ile zenginliklerini göstermişler, bunları paylaşarak saygınlığınlıklarını artırmışlardır. 

Diğer sanat formlarından farkı küçük boyutlu olması ve mutlaka çoğaltılmasıdır. Kitaba yapıştırılacağı için resim alanı 13 cm’den büyük olmamalıdır ve farklı kitaplara da yapıştırlabilmesi için çoğaltılıp tıpkı baskıresim geleneğinde olduğu gibi numaralandırılmalıdır. Çoğaltma elbette değiş-tokuş yapabilmek için de gereklidir. Ekslibrislerin çoğaltılması için gravür, ağaç baskı, linolyum baskı, taş baskı gibi geleneksel baskı tekniklerini yanında serigrafi, ofset, fotograf ve bilgisayar da kullanılmaktadır. Bir tasarım için teknik ve estetik yetkinlik vazgeçilmez zorunluluklardır. Fakat tasarımcının teknik yönden usta olması yeterli değildir, esas olan estetik beğenisinin gelişmesi, renk ve biçim uyumunu sağlayacak yetkinliğe kavuşmasıdır. Birinin yetersizliği halinde ekslibris geleceğe kalamaz. Teknik çeşitliliğin sağladığı olanaklar ise sanatsal anlatımda bir zenginlik, özgünlük fırsatı verebilir.















    Hasip Pektaş, C3+C4, 
    (10x8), 1995















     Hasip Pektaş, CGD, 
     (11x8), 2004 




PAS: Ekslibrisin kitap içinde sanata nasıl dönüştüğünü tartışın. 

HP: Ekslibrisler, yaşayan kişi ya da kurum adına siparişle yapılır ve onların özelliklerini yansıtır. Yaratım sürecine bakıldığında resim sanatının tüm olanaklarının kullanıldığı görülür. İşlevsel yanına bakıldığında ise grafik tasarım ürünü olarak düşünülebilir. 

Hangi teknikle yapılırsa yapılsın ekslibris sanatsal kaygılarla tasarlanır. Geleceğe kalması, taşıdığı renk ve biçim ilişkisine, özgünlüğüne, teknik ve estetik yetkinliğine, resim ve yazıdaki uyuma bağlıdır. Bu küçük tasarımlarda ekslibris sözcüğü ile sahibinin adının eklenmesi başlı başına bir tasarım sorunudur. Eğer kullanılan yazı doğru yerde ve uygun büyüklükte değilse rahatsız eder, ekslibrisi olumsuz etkiler. O nedenle çok denemek, uygun alanı bulduktan sonra yazıyı yerleştirmek gerekir. Yazı ne okunmayacak kadar küçük ne de rol çalacak kadar büyük olmalıdır. 

Sanatçılar ya da tasarımcılar, ya sipariş alarak ya da uygun gördüğü kişiye armağan olarak ekslibris yaparlar. Eğer siparişle yapılıyorsa, detaylı olarak bilgiler alınır ve bu bilgiler doğrultusunda alternatif taslaklar oluşturulur. Beğenilen taslak ise uygulamaya konulur ve belli sayıda, istenilen teknikle çoğaltılır. Sipariş dışında yapılan ekslibrislerde de iyi bir gözlem ve araştırma sonunda tasarım gerçekleşir. Her koşulda ekslibris sahibinin beğenisi mutlaka dikkate alınmalıdır. Çoğaltılan ekslibrislerin altına sırayla tekniğinin kodu, baskı sayısı (2/50 gibi. Soldaki sayı kaçıncı baskı olduğunu, sağdaki ise kaç adet basıldığını gösterir), sanatçının adı veya imzası ve yapım yılı kurşun kalemle yazılmalıdır. Baskı sayısının bilinmesi ekslibrisi değerli kılar. Fotokopiler, çizim ve taslaklar ekslibris olarak kabul görmezler. 

PAS: Ekslibris sanatını grafik sanatı açısından tartışın. 

HP: Hiç bir tasarımcı üretirken tamamen özgür değildir. Öncelikle hedef kitlesini etkileme, ikna etme kaygısı taşımaktadır. Sınırlamaları vardır. Bir ürünü, bir hizmeti tanıtırken anlaşılır olması ve doğru ifadeler kullanması gerekmektedir. Bunları yaparken elbette estetik kaygılar taşıyacaktır; ama algılanır, anlaşılır ve hareke geçirir olması bir zorunluluktur. Tasarımcının isteğe bağlı çalışması, yaratıcılık içeren ürünler oluşturmasına engel değildir. Ama “ben yaptım oldu, sen anlamasan da olur” ya da “biraz gayret et de anla” demek gibi bir lüksü yoktur. 

Ekslibris tasarlayan kişi tasarlama sürecinde ya da anlatım biçiminde tamamen özgür olmakla beraber konu seçiminde sipariş verenin isteklerini göz önünde bulundurmak zorundadır. Bu da bir kısıtlama getirmektedir. Ama estetik kaygılarla yapılmazsa geleceğe kalma şansı yoktur. 

PAS: Erotizm ve Ekslibris sanatı arasındaki ilişkiyi açıklayın. 

HP: Erotik, karşı cinsi sevmeyle ilgili her şey için kullanılır. Erotic, bir diğer tanımlamayla; sevilen “nesne”nin seven üzerinde sahip olduğu güç demektir. 

Tarih boyunca sanatçılar, birey ile evrenin, kadın ile erkeğin, ruh ile varlığın, ışık ile karanlığın, hayat ile ölümün kısaca hayatın temelini oluşturan zıtlıkların bir anlatım biçimi olarak erotik imajları kullanmışlardır. Bazı sanatçılar, insan davranışlarını göstermek için erotizmi kullanmıştır. 

Erotik sanat, sanatçının evreni, aşkı ve tutkuyu nasıl gördüğünü, insan davranışlarına karşı tepkisini anlatır. Erotik resimler, uzun zaman bir şaka ve espiri konusu olarak tarihimizde kayıp bir dönemi temsil ederler. Bugün hala pek çok kişi seksin çok özel bir konu olarak kitaplarda yer aldığına inanır. Bir yandan ise erotizm insanlık ve kutsallık arasındaki değerli bir bağdır. Her erotik resim bir meydan okumadır. Gözetlemek için anahtar deliği yeterli değildir, kapıları açmak, deneyimleri paylaşmak gerekmektedir. Bugün pek çok sanat kolunda olduğu gibi ekslibris sanatı da konu ve çoğaltma tekniklerindeki çeşitliliği ile sayısız sanatçının kendini özgürce ifade edebilmesine fırsat vermektedir. 

Erotik kitaplar için özel konulu ekslibrisler sipariş edildiği de bilinmektedir. Çoğunlukla böyle bir belirtgece gerek duyulmamakla birlikte bazı kitap sahiplerinin ismi önüne “ex eroticis” konulmaktadır. 

Erotik ekslibris kolayca tanınır; illüstrasyon, çoğunlukla insanların duygularını ima eden, kadın ve erkekleri uyarıcı, oldukça farklı erotic heyecanları ve seksüel zevkleri anlatan erotik bir öğe üzerine oluşturulur. Koleksiyoncularca en çok talep edilen ekslibris konusu olması belki de bu yüzdendir. 

Erotik kitap koleksiyoncuları güzel erotik illüstrasyonlara meraklıdırlar. Erotik bir kitaba ya da bu tür bir koleksiyona konulan erotik bir ekslibris ona biraz daha kişisellik katar. Erotizm kadın formuyla başlar. Uzanmış bekleyen güzel bir kadın vücudu bir ilk dokunuş ve yaklaşma isteği için yeterlidir. Erotizme olan ilginin yansımalarını ekslibrisler üzerinde de görmek her zaman için mümkündür. 

PAS: 20. yüzyılın sonundan 21. yüzyılın başına kadar olan dönemde kitapçık sanatının kültürel mirası ve gelişimi hakkında bizimle hangi önemli görüşleri paylaşabilirsiniz? 

HP: Bütün sanat eserlerinde olduğu gibi ekslibrislerde de yapıldığı döneme ait kültürel, tarihsel özellikler görmek mümkündür. Ekslibris, başlangıçta işlevsel bir amaç için tasarlanmış, fakat zamanla farklı işlevleri yerine getirmiştir. Ekslibris, 21. yüzyılda kendine özgü‭ ‬ilkeleri, kuralları ve teknikleri‭ ‬olan bir sanat türüne ‬dönüşmüştür. Ekslibrisler sadece bir mülkiyet işareti olarak kitaplara yapıştırılmayıp, meraklıları tarafından özenle biriktirilen, değiş-tokuş objesi olarak kullanılan ve elbette bir sanat eseri olarak yaşamımızı zenginleştiren nesneler haline gelmiştir. Küçük boyutlu olması ilginin az olmasına neden değildir. Aksine daha kolay satın alınabilen sanat objeleridir. Numaralandırılmış özgün baskıresim eserleridir.‬‬‬‬‬‬ 

PAS: Ekslibris sanatının üretim ve uygulamalarında ulusal farklılıklar var mı, örneğin Türkiye'den gelen Ekslibris sanatını Ukrayna, Slovenya, Litvanya, Rusya veya İtalya veya Hollanda'dan gelenlerle karşılaştıracak olursak, üslup ve konularda büyük farklılıklarla mı karşılaşırız yoksa hepsi üslup ve kapsam bakımından benzer mi? 

HP: Ekslibris tasarımında ve uygulamalarda ulusal farklılıklar vardır. Çünkü tasarlayan kişinin yaşadığı kültürü yansıtması, konularını kendi kültüründen seçmesi doğaldır. Bir Türk ekslibris sanatçısı Karagöz Hacivat konusunu başarıyla yansıtırken bir Finlandiyalı sanatçı elbette Vikingler ile ilgili konuyu başarıyla tasarlayacaktır. Ekslibrisin başarısı sanatçısının yetkinliği ile doğru orantılıdır. İyi bir sanat eğitimi almış sanatçı bir amatörden daha başarılı tasarımlar yapar. Örneğin Rusya’da, Bulgaristan’da, Ukrayna’da çok ünlü ekslibris sanatçısının olması ciddi bir desen eğitimi, sanat eğitimi almalarındandır. Sanata ilginin yüksek olması da talebi artırmakta, sanatçıyı beslemektedir. Ekslibris kültürünü iyi bilen, çok örnek gören, çok tasarlayan, tipografi konusunda deneyimi olan kişinin yaptığı ekslibris yeni başlayanlarınkinden elbette farklıdır, aranılırdır. Ayrıca bu kültüre çok önceden sahip olan ülkelerde, örneğin ailesinin kütüphanesinde ekslibrisi görerek büyüyen çocukların ülkesinde ekslibrise ilgi daha fazladır. Hele de kitaba olan ilgi yüksekse ekslibrise ilgi de yüksek olacaktır. 

Usta sanatçılar, başkasının üslubunu taklit etmezler. Etmemelidir de. Geleceğe kalması tasarımlarının özgün olmasına, teknik yönden yetkin olmasına bağlıdır. Koleksiyoncular tarafından tercih edilmek, bol sipariş almak sanatçının başarısına bağlıdır. 

Ekslibrisin ülkemizde yagınlaşması, bugün 6 üniversitede ders olarak okutuluyor olması yeterli değildir. Tıpkı Avrupa Ülkeleri gibi, Rusya gibi, Japonya gibi bu işi meslek olarak yapan usta sanatçıların yetişmesi, nitelikli ekslibrisler yapması çok önemlidir. Bizim eksiğimiz özgün çalışmalarıyla aranılan sanatçımızın az olmasıdır. 

PAS: Ekslibris sanatı kültürlerarası diyaloğu hangi yollarla teşvik eder? 

HP: Sanıyorum hiçbir sanat eseri ekslibris kadar değiş-tokuş yapmaya ve paylaşmaya elverişli değildir. Elinizdeki fazla ekslibrislerden bir kısmını eserlerini beğendiğiniz bir başka sanatçıya ya da koleksiyoncuya postayla kolayca gönderebilir, onun sizi, sizin de onu tanımanıza fırsat yaratabilirsiniz. Bu iletişim beraberinde yeni dostluklar, arkadaşlıklar da getirebilir. Başka bir ülkenin sanatçısından aldığınız ekslibris ile o ülkenin sanat tarzını, sanatçısını, teknik zenginliğini tanıyabilirsiniz. Ekslibrisin üzerinde taşıdığı konu ise adına ekslibris yapılan kişi hakkında bilgilenmenizi sağlayabilir. 

KAYNAKÇA 

Blum, G. (1992). The Art of Ex-Libris-Erotique – French. Gazette Des Beaux-Arts. 119(1476), pp.26. ISSN: 0016-5530 Publisher: Gazette Beaux-Arts, 140 Faubourg Saint-Honore, 75008 Paris, France.

Ex Libris: The Art of Bookplates. (2011) Apollo-The International Magazine for Collectors. 173 (585), p.189. ISSN: 0003-6536. Publisher: Apollo Magazine Ltd, 20 Theobald's Rd, London WC1X 8PF, England. 

Heller, S. (2011). Ex Libris: The Art of Bookplates. New York Times Book Review., p.9. ISSN: 0028-7806. Publisher: New York Times, 620 8th Ave, New York, NY 10018 USA. 

Janulis, V., Nekrasius, J. Ex-Libris As The Cultural Heritage and The Development of The Art of Bookplates In: Cacka, M; Ilisko, D; Slahova, A. Shiauliai (20th Century - the beginning of the 21st Century) ed. Person, Color, Nature, Music: Scientific Materials of 9th International Conference. Daugavpils, Latvia, 2016, pp.52-69 

Meyernoirel, G. (1990). The Ex-Libris - History, Art, Technique - French by M. Preaud. Revue De L Art. (89), p.84. ISSN: 0035-1326. Publisher: Editions C N R S, 20/22 Rue St. Amand, 75015 Paris, France. 

Nazyrova, M. (2020). Graphics by Konstantin Somov. Experiment-A Journal of Russian Culture. 26(1), pp.112-138. DOI: 10.1163/2211730X-12340007. 

Pektaş, H. (2017). Ekslibris. İstanbul Ekslibris Derneği Yayınları, ISBN: 978-605-614 89-3-4 

Ring, R. J. (2011). Ex Libris: The Art of Bookplates. College & Research Libraries.72(6), pp.607-608. DOI: 10.5860/0720607. 

Romanenkova, J., Bratus, I., Kuzmenko, H. (2021). Ukrainian Ex Libris at the End of the 20th Century and the Beginning of the 21st Century as an Instrument of the Intercultural Dialogue. Agathos-An International Review of The Humanities and Social Sciences 12(1), pp.125-136. 

2019. Rukopysna Ta Knyzhkova Spadshchyna Ukrainy. Manuscript and Book Heritage of Ukraine. (23), pp.268-313. DOI: 10.15407/rksu.23.268 

Sonina, E. S., Lysenko, O. A. (2020). Gustav Mootse's Works In: The Periodicals of St Petersburg In The Early 20th Century. Baltic Journal of Art History. 19, pp.197-226. DOI: 10.12697/BJAH.2020.19.08. 

Storchai, O. V. (1957). Geniuses of Ukrainian Arts: Olena Kulchytska's Letters to Stefan Taranushenko